Vivekachudamani 173

dehadisarvavisaye parikalpya ragam 

badhnati tena purusam pasuvadgunena | 

vairasyamatra visavat suvudhaya pascad 

enam vimocayati tanmana eva bandhat || 

(Sankaracarya's Vivekachudamani 173) 

The mind causes attachment for the body and the sense-objects. These attachments bind one like an animal that is bound by ropes. Thereafter, the same mind creates a distaste for these sense-objects as though they were poison, and liberates one from bondage. 

In Bhagavad Gita 3.42 it is stated that "the working senses are superior to dull matter; the mind is higher than the senses; intelligence is still higher than the mind, and he [the soul] is even higher than the intelligence". 

The mind is superior to sense objects and the mind has all the control over our senses and attachments. Sripad Sankaracarya explains that the mind is equal to a rope that binds an animal. The rope attached to an animal makes the animals think that I am bound to this rope. Similarly, we are following the mind and being attached to this material world. 

Unless the animal free from the rope, it always has no freedom in this world. Similarly if our mind tight with attachment there is no hope for liberation.

Pikiran menyebabkan keterikatan pada tubuh dan objek-objek indera. Keterikatan ini mengikat seseorang seperti binatang yang diikat oleh tali. Setelah itu, pikiran yang sama menciptakan ketidaksukaan terhadap objek-objek indera ini seolah-olah mereka adalah racun, dan membebaskan seseorang dari ikatan.

Dalam Bhagavad Gita 3.42 dinyatakan bahwa "indera kerja lebih unggul daripada materi tumpul; pikiran lebih tinggi daripada indera; kecerdasan masih lebih tinggi dari pikiran, dan dia [jiwa] bahkan lebih tinggi daripada kecerdasan".

Pikiran lebih unggul dari objek-objek indera dan pikiran memiliki semua kendali atas indera dan keterikatan kita. Sripad Sankaracarya menjelaskan bahwa pikiran sama dengan tali yang mengikat binatang. Tali yang melekat pada hewan membuat hewan berpikir bahwa saya terikat pada tali ini. Demikian pula, kita mengikuti pikiran dan terikat pada dunia material ini.

Kecuali jika binatang itu bebas dari tali, ia selalu tidak memiliki kebebasan di dunia ini. Demikian pula jika pikiran kita terikat dengan kemelekatan, tidak ada harapan untuk pembebasan.

மனம் உடல் மற்றும் உணர்வு-பொருள்களுடன் இணைப்பை ஏற்படுத்துகிறது. இந்த இணைப்புகள் கயிறுகளால் பிணைக்கப்பட்ட ஒரு விலங்கு போல ஒன்றை பிணைக்கின்றன. அதன்பிறகு, அதே மனம் இந்த உணர்வு-பொருள்களுக்கு விஷம் போல ஒரு வெறுப்பை உருவாக்குகிறது, மேலும் ஒருவரை அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவிக்கிறது.

பகவத் கீதை 3.42 இல் "உழைக்கும் புலன்கள் மந்தமான விஷயத்தை விட உயர்ந்தவை; மனம் புலன்களை விட உயர்ந்தது; புத்திசாலித்தனம் இன்னும் மனதை விட உயர்ந்தது, மேலும் அவர் [ஆன்மா] புத்திசாலித்தனத்தை விட உயர்ந்தவர்" என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

உணர்வு பொருள்களை விட மனம் உயர்ந்தது மற்றும் மனம் நம் புலன்கள் மற்றும் இணைப்புகள் மீது அனைத்து கட்டுப்பாட்டையும் கொண்டுள்ளது. ஒரு மிருகத்தை பிணைக்கும் கயிற்றிற்கு மனம் சமம் என்று ஸ்ரீபாத் சங்கராச்சார்யா விளக்குகிறார். ஒரு மிருகத்துடன் இணைக்கப்பட்ட கயிறு இந்த கயிற்றில் நான் கட்டுப்பட்டிருக்கிறேன் என்று விலங்குகளை நினைக்க வைக்கிறது. இதேபோல், நாம் மனதைப் பின்தொடர்ந்து இந்த பொருள் உலகத்துடன் இணைக்கப்படுகிறோம்.

கயிற்றில் இருந்து விலங்கு விடுபட்டால் தவிர, இந்த உலகில் அதற்கு எப்போதும் சுதந்திரம் இல்லை. இதேபோல் நம் மனம் இணைப்போடு இறுக்கமாக இருந்தால் விடுதலையின் நம்பிக்கை இல்லை.