Ganapati Cult in Orissa
The antiquity of Ganesh cannot be pushed back to the Vedic period. During the Vedic period, the four Vedas do not refer to the worship of Ganesh. Ganesh also does not find a place in the assembly of Vedic deities. Most probably, Ganesh was introduced to the Brahmanical culture at a later period.
As a leader of the Ganas, Ganesh is also called Ganapati. Later, Ganesh was also referred to by the name, Vinayaka. Sastric accounts regarding the origin of Ganesh or his birth may seem quite confusing. According to Brahma Purana, Parvati created him by meditation and elsewhere in the same work, it is also stated that Ganesh was created out of the dirt of Parvati's body. Association of Ganesh with Siva and Parvati has been referred to in the Puranas, where he is called Ambikanandana.
The Ganapati Cult is said to have come into existence around the sixth century A.D. The earliest cult image of Ganapati so far known is found in the niche of the Siva temple at Bhumara, dated to the sixth century A.D. Almost all the temples of India bear the image of Ganapati and the Orissan temples are no exception to it. He is represented as a Parsvadevata in many Siva temples of Orissa and in some places, there are independent temples built for his worship. During the seventh century, A.D. Ganesh for the first time appeared in the Orissan temples.
The earliest Ganesh image is found in the Parasuramesvara temple of Bhubaneswar. On the right side Torana of the entrance gate and in the northwest corner of the northern wall of the Parasuramesvara temple, the image of Ganesh has been carved. Here his attributes are kuthara, modaka, japamala and a radish and he is seen without his rat vahana. He is depicted along with the Saptamatrikas. During the same period, the image of Ganesh as Parsvadevata is found in the Svarnajalesvara temple at Bhubaneswar, Paschimesvara temple at Talcher and Dakshinesvara temple at Budagaon in the Ganjam district.
The eighth-century images of Ganesh are found in the Muktesvara, Sisiresvara, Vaital, Kedaresvara and Lingaraj temples in Bhubaneswar; Siva temple at Delang; Batesvara temple at Balur in the Ganjam district; Ramesvara temple at Baud, Kichakesvari temple at Khiching in the Mayurbhanj district; Jagannath temple at Puri; Maninagesvara temple in the Balasore district and Kali temple in Koraput district. From the ancient times, the Mahavinayaka temple near Chandikhol in the present Jajpur district is a famous Ganesh Pitha, Similarly, the other Ganesh Pithas in our state are located in Khiching at Mayurbhanj district and Karamula in the Dhenkanal district.
The images of Ganesh found in Orissa can be divided into two broad groups, because of the presence of the mouse, his characteristic mount. The first variety of Ganesh images are without the mouse and they are seated, rarely standing, holding in the four hands a radish, a japamala, an upraised kuthara, and a bowl of sweets. The snakes are shown as the belt and the upavita. The second variety of image is shown with the mouse, and the god has a standing position, holding in the upper right hand a broken tusk, in the lower right hand a japamala and in the lower left hand, a kuthara placed upside down. A snake is shown as the upavita and on his head, he wears a jatamukuta.
The images of Ganesh found in the temples of Orissa fall into three categories, i.e., asina (seated), sthanaka (standing) and nrutya (dancing) from the point of iconography. The asina Ganesh is found in Orissa from seventh to eighth century A.D. During this period the image of asina Ganesh is seen to be seated in bhadrasana and in some cases in padmasana, like Parvati. The number of sthanaka Ganeshes is rare in Orissa. This type of image was carved in the ninth century A.D., mostly installed by the Somavamsi rulers of Orissa. Among the three categories, the dancing Ganesh images surpass the other two forms in artistic excellence. This form of Ganesh became popular after the eleventh century A.D. Probably this style of Ganesh images was started by the same Somavamsi rulers of Orissa.
From the above discussion, it can be said that the Ganesh who appeared on the temple walls of Orissa became very popular from the 7th century A.D. and remains popular till now. The day dedicated to the worship of Ganesh is known as Ganesh Chaturthi, which is the fourth day in the light half of the month of Bhadrav.
Kultus Ganapati menempati posisi penting dalam agama Brahmanis di Orissa. Penemuan gambar-gambar Ganesha dari berbagai bagian Orissa menyoroti popularitas Ganesha, penghapus semua rintangan dan pemberi kesuksesan. Kepala gajahnya menunjukkan otak yang dingin dan tikus tunggangannya menunjukkan ketekunan. Kedua kualitas ini penting untuk mencapai kesuksesan. Ganesh adalah satu-satunya Tuhan, yang disembah pertama di antara dunia para dewa dan dewi dari jajaran Brahmanis.
Jaman dahulu Ganesha tidak dapat didorong kembali ke periode Veda. Selama periode Veda, keempat Veda tidak merujuk pada penyembahan Ganesha. Ganesh juga tidak menemukan tempat dalam pertemuan para dewa Veda. Kemungkinan besar, Ganesh diperkenalkan dengan budaya Brahmanis pada periode selanjutnya.
Sebagai pemimpin Ganas, Ganesh juga disebut Ganapati. Belakangan, Ganesh juga disebut dengan nama, Vinayaka. Catatan Sastrik mengenai asal usul Ganesha atau kelahirannya mungkin tampak cukup membingungkan. Menurut Brahma Purana, Parvati menciptakannya dengan meditasi dan di tempat lain dalam karya yang sama, juga dinyatakan bahwa Ganesha diciptakan dari kotoran tubuh Parvati. Asosiasi Ganesha dengan Siva dan Parvati telah disebutkan dalam Purana, di mana ia disebut Ambikanandana.
Kultus Ganapati konon telah ada sekitar abad keenam Masehi. Gambar kultus awal Ganapati yang sejauh ini diketahui ditemukan di ceruk kuil Siva di Bhumara, bertanggal abad keenam Masehi. Hampir semua kuil di India memiliki image Ganapati dan kuil-kuil Orissan tidak terkecuali. Dia diwakili sebagai Parsvadevata di banyak kuil Siva di Orissa dan di beberapa tempat, ada kuil independen yang dibangun untuk ibadatnya. Selama abad ketujuh, A.D. Ganesh untuk pertama kalinya muncul di kuil-kuil Orissan.
Gambar Ganesh paling awal ditemukan di kuil Parasuramesvara di Bhubaneswar. Di sisi kanan Torana dari gerbang masuk dan di sudut barat laut tembok utara kuil Parasuramesvara, gambar Ganesh telah diukir. Di sini sifat-sifatnya adalah kuthara, modaka, japamala dan lobak dan dia terlihat tanpa vahana tikusnya. Dia digambarkan bersama dengan Saptamatrikas. Selama periode yang sama, citra Ganesh sebagai Parsvadevata ditemukan di kuil Svarnajalesvara di Bhubaneswar, kuil Paschimesvara di Talcher dan kuil Dakshinesvara di Budagaon di distrik Ganjam.
Gambar-gambar Ganesh abad kedelapan ditemukan di kuil Muktesvara, Sisiresvara, Vaital, Kedaresvara, dan Lingaraj di Bhubaneswar; Pura Siva di Delang; Kuil Batesvara di Balur di distrik Ganjam; Kuil Ramesvara di Baud, kuil Kichakesvari di Khiching di distrik Mayurbhanj; Kuil Jagannath di Puri; Kuil Maninagesvara di distrik Balasore dan kuil Kali di distrik Koraput. Dari zaman kuno, kuil Mahavinayaka dekat Chandikhol di distrik Jajpur yang sekarang adalah Ganesh Pitha yang terkenal, Demikian pula, Pitha Ganesh lainnya di negara kita terletak di Khiching di distrik Mayurbhanj dan Karamula di distrik Dhenkanal.
Gambar-gambar Ganesh yang ditemukan di Orissa dapat dibagi menjadi dua kelompok besar, karena kehadiran mouse, ciri khasnya mount. Variasi pertama gambar Ganesh adalah tanpa mouse dan mereka duduk, jarang berdiri, memegang lobak di empat tangan, japamala, kuthara yang terangkat, dan semangkuk permen. Ular ditampilkan sebagai sabuk dan upavita. Variasi gambar kedua ditunjukkan dengan mouse, dan dewa memiliki posisi berdiri, memegang gading patah di tangan kanan atas, di japamala kanan bawah dan di tangan kiri bawah, kuthara ditempatkan terbalik. Seekor ular ditampilkan sebagai upavita dan di kepalanya, ia mengenakan jatamukuta.
Gambar-gambar Ganesha yang ditemukan di kuil-kuil Orissa terbagi dalam tiga kategori, yaitu, asina (duduk), sthanaka (berdiri) dan nrutya (menari) dari sudut ikonografi. Asina Ganesh ditemukan di Orissa dari abad ketujuh hingga kedelapan A.D. Selama periode ini gambar asina Ganesh terlihat duduk di bhadrasana dan dalam beberapa kasus di padmasana, seperti Parvati. Jumlah sthanaka Ganeshes jarang ada di Orissa. Jenis gambar ini diukir pada abad kesembilan M., sebagian besar dipasang oleh penguasa Somavamsi di Orissa. Di antara tiga kategori, gambar Ganesh menari melampaui dua bentuk lainnya dalam keunggulan artistik. Bentuk Ganesh ini menjadi populer setelah abad kesebelas A.D. Mungkin gaya gambar Ganesh ini dimulai oleh penguasa Somavamsi Orissa yang sama.
Dari pembahasan di atas, dapat dikatakan bahwa Ganesha yang muncul di dinding kuil Orissa menjadi sangat populer sejak abad ke-7 M. dan tetap populer hingga sekarang. Hari yang didedikasikan untuk menyembah Ganesha dikenal sebagai Ganesh Chaturthi, yang merupakan hari keempat dalam setengah bulan Bhadrav
ஒரிசாவின் பிராமணிய மதத்தில் கணபதி வழிபாட்டு முறை குறிப்பிடத்தக்க இடத்தைப் பிடித்துள்ளது. ஒரிசாவின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து கணேஷ் படங்களின் கண்டுபிடிப்பு கணேஷின் பிரபலத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது, அனைத்து தடைகளையும் நீக்கி வெற்றியை வழங்கியது. அவரது யானைத் தலை குளிர்ந்த மூளையை அறிவுறுத்துகிறது மற்றும் அவரது மவுண்ட் விடாமுயற்சியைக் குறிக்கிறது. வெற்றியை அடைய இந்த இரண்டு குணங்களும் முக்கியம். கணேஷ் ஒரே கடவுள், பிராமணிய கடவுளின் தெய்வங்கள் மற்றும் தெய்வங்களின் உலகில் முதலில் வணங்கப்படுகிறார்.
கணேஷின் பழங்காலத்தை வேத காலத்திற்கு பின்னுக்குத் தள்ள முடியாது. வேத காலத்தில், நான்கு வேதங்களும் கணேஷின் வழிபாட்டைக் குறிக்கவில்லை. வேத தெய்வங்களின் கூட்டத்தில் கணேஷுக்கு இடம் கிடைக்கவில்லை. அநேகமாக, கணேஷ் பிற்காலத்தில் பிராமண கலாச்சாரத்திற்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டார்.
கணர்களின் தலைவராக, கணேஷ் கணபதி என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். பின்னர், விநாயகர் என்ற பெயரிலும் கணேஷ் குறிப்பிடப்பட்டார். கணேஷின் தோற்றம் அல்லது அவரது பிறப்பு குறித்த சாஸ்திரக் கணக்குகள் மிகவும் குழப்பமானதாகத் தோன்றலாம். பிரம்மா புராணத்தின் படி, பார்வதி அவரை தியானம் மூலமாகவும், அதே வேலையில் வேறொரு இடத்திலும் உருவாக்கியது, பார்வதியின் உடலின் அழுக்கிலிருந்து கணேஷ் படைக்கப்பட்டார் என்றும் கூறப்படுகிறது. சிவா மற்றும் பார்வதியுடனான கணேஷின் தொடர்பு புராணங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது, அங்கு அவர் அம்பிகானந்தனா என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
கி.பி ஆறாம் நூற்றாண்டில் கணபதி வழிபாட்டு முறை உருவானதாகக் கூறப்படுகிறது. இதுவரை அறியப்பட்ட கணபதியின் ஆரம்பகால வழிபாட்டு உருவம் பூமராவில் உள்ள சிவா கோயிலின் முக்கிய இடத்தில் காணப்படுகிறது, இது கி.பி ஆறாம் நூற்றாண்டு தேதியிட்டது. இந்தியாவின் கிட்டத்தட்ட அனைத்து கோவில்களும் கணபதி மற்றும் ஒரிசான் கோயில்களின் உருவம் இதற்கு விதிவிலக்கல்ல. ஒரிசாவின் பல சிவா கோயில்களில் அவர் ஒரு பார்ஸ்வதேவதாவாக குறிப்பிடப்படுகிறார், சில இடங்களில் அவரது வழிபாட்டிற்காக கட்டப்பட்ட சுயாதீன கோவில்கள் உள்ளன. ஏழாம் நூற்றாண்டின் போது, ஏ.டி. கணேஷ் முதன்முறையாக ஒரிசான் கோவில்களில் தோன்றினார்.
ஆரம்பகால கணேஷ் படம் புவனேஸ்வரரின் பரசுரமேஸ்வரர் கோவிலில் காணப்படுகிறது. நுழைவு வாயிலின் வலது புறத்திலும், பரசுரமேஸ்வரர் கோயிலின் வடக்கு சுவரின் வடமேற்கு மூலையிலும், கணேஷின் உருவம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கே அவரது பண்புக்கூறுகள் குத்தாரா, மோடகா, ஜபமலா மற்றும் ஒரு முள்ளங்கி மற்றும் அவர் எலி வஹானா இல்லாமல் காணப்படுகிறார். அவர் சப்தமாத்ரிகாக்களுடன் சித்தரிக்கப்படுகிறார். அதே காலகட்டத்தில், கணேஷின் பார்ஸ்வதேவத என்ற உருவம் புவனேஸ்வரில் உள்ள ஸ்வர்ணாஜலேஸ்வரர் கோயில், தல்ச்சரில் உள்ள பசிமேஸ்வரர் கோயில் மற்றும் கஞ்சம் மாவட்டத்தில் புடகானில் உள்ள தட்சினேஸ்வரர் கோயில் ஆகியவற்றில் காணப்படுகிறது.
கணேஷின் எட்டாம் நூற்றாண்டின் படங்கள் புவனேஸ்வரில் உள்ள முக்தேஸ்வர, சிசிரேஸ்வர, வைட்டல், கேதரேஸ்வர மற்றும் லிங்கராஜ் கோயில்களில் காணப்படுகின்றன; டெலாங்கில் உள்ள சிவா கோயில்; கஞ்சம் மாவட்டத்தில் பலூரில் உள்ள படேஸ்வரர் கோயில்; ப ud டில் உள்ள ராமேஸ்வரர் கோயில், மயூர்பஞ்ச் மாவட்டத்தில் கிச்சிங்கில் உள்ள கிச்சகேஸ்வரி கோயில்; பூரியில் ஜெகந்நாத் கோயில்; பாலசூர் மாவட்டத்தில் மணினகேஸ்வரர் கோயில் மற்றும் கோராபுட் மாவட்டத்தில் காளி கோயில். பண்டைய காலங்களிலிருந்து, தற்போதைய ஜாஜ்பூர் மாவட்டத்தில் சண்டிகோலுக்கு அருகிலுள்ள மகாவநாயக்க கோயில் ஒரு பிரபலமான கணேஷ் பிதா, அதேபோல், நம் மாநிலத்தில் உள்ள மற்ற கணேஷ் பிதாக்கள் மயூர்பஞ்ச் மாவட்டத்தில் கிச்சிங்கிலும், தெங்கனல் மாவட்டத்தில் கரமுலாவிலும் உள்ளன.
ஒரிசாவில் காணப்படும் கணேஷின் உருவங்களை இரண்டு பரந்த குழுக்களாகப் பிரிக்கலாம், ஏனெனில் சுட்டி இருப்பதால், அவரது சிறப்பியல்பு ஏற்றம். முதல் வகை கணேஷ் படங்கள் சுட்டி இல்லாமல் உள்ளன, அவை அமர்ந்து, அரிதாக நின்று, நான்கு கைகளில் ஒரு முள்ளங்கி, ஒரு ஜபமலா, எழுப்பப்பட்ட குத்தாரா, மற்றும் ஒரு கிண்ணம் இனிப்புகள். பாம்புகள் பெல்ட் மற்றும் உபாவிதாவாக காட்டப்படுகின்றன. இரண்டாவது வகை உருவம் சுட்டி மூலம் காட்டப்பட்டுள்ளது, மேலும் கடவுள் நிற்கும் நிலை உள்ளது, மேல் வலது கையில் உடைந்த தண்டு, கீழ் வலது கையில் ஒரு ஜபமலா மற்றும் கீழ் இடது கையில், ஒரு குதாரா தலைகீழாக வைக்கப்படுகிறது. ஒரு பாம்பு உபாவிதமாகவும், தலையில் ஜாதமுகுட்டாவாகவும் காட்டப்படுகிறது.
ஒரிசாவின் கோயில்களில் காணப்படும் கணேஷின் உருவங்கள் மூன்று வகைகளாகின்றன, அதாவது, ஆசினா (அமர்ந்திருக்கும்), ஸ்தானகா (நின்று) மற்றும் நிருத்யா (நடனம்) ஐகானோகிராஃபி புள்ளியில் இருந்து. ஏழாம் முதல் எட்டாம் நூற்றாண்டு வரை ஒடிசாவில் ஆசினா கணேஷ் காணப்படுகிறது. இந்த காலகட்டத்தில் ஆசினா கணேஷின் உருவம் பத்ராசனத்திலும், சில சமயங்களில் பார்வதி போன்ற பத்மாசனத்திலும் அமர்ந்திருப்பதைக் காணலாம். ஒரிசாவில் ஸ்தானக கணேஷின் எண்ணிக்கை அரிது. இந்த வகை படம் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் ஏ.டி.யில் செதுக்கப்பட்டுள்ளது, இது பெரும்பாலும் ஒரிசாவின் சோமாவம்சி ஆட்சியாளர்களால் நிறுவப்பட்டது. மூன்று பிரிவுகளில், நடனமாடும் கணேஷ் படங்கள் கலை சிறப்பில் மற்ற இரண்டு வடிவங்களையும் மிஞ்சும். கணேஷின் இந்த வடிவம் பதினொன்றாம் நூற்றாண்டின் ஏ.டி.க்குப் பிறகு பிரபலமானது. அநேகமாக இந்த பாணி கணேஷ் படங்கள் ஒரிசாவின் அதே சோமாவம்சி ஆட்சியாளர்களால் தொடங்கப்பட்டது.
மேற்கண்ட கலந்துரையாடலில் இருந்து, ஒரிசாவின் கோயில் சுவர்களில் தோன்றிய கணேஷ் 7 ஆம் நூற்றாண்டு ஏ.டி.யிலிருந்து மிகவும் பிரபலமாகி, இப்போது வரை பிரபலமாக இருக்கிறார் என்று கூறலாம். விநாயகர் வழிபாட்டிற்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட நாள் கணேஷ் சதுர்த்தி என்று அழைக்கப்படுகிறது, இது பத்ரவ் மாதத்தின் ஒளி பாதியில் நான்காவது நாள்
Comments
Post a Comment