Purusha Sukta - Hymn of Creation

A fresh translation and commentary on this important Vedic hymn.

A NEW APPROACH TO PURUSA SUKTAM - English translation and exposition by T. Venkatacharya based on the Sanskrit commentary of Ranganatha Muni, pub. by Sanskrit Pustak Bhandar, Kolkata.

The Purusha Sukta (hymn about the Supreme Being) is also a hymn on creation. There have been several editions of this hymn, and it is widely commented and translated in several languages. This hymn is found in all the Vedas with varying number of verses. Thus in the Rigveda this hymn is in 16 verses; Sukla Yajurveda contains 16, Sama Veda seven, and Krishna Yajurveda 18. The edition dealt with here is based on Rangantha Muni's Sanskrit commentary. He lived in the 13th century and followed the Krishna Yajurveda, which has 18 verses.

In a new book by T. Venkatacharya, the author presents a new approach to the study of this important and difficult hymn. Interpretation of Vedic texts requires a sound traditional background and thorough acquaintance with Vedic grammar. Some of the expressions are archaic and figurative or secondary in import. They should not be understood in the literal sense.

Interpretation

T. Venkatacharya, the expositor and translator of this hymn, combines in himself these qualifications in a full measure. The subtle nuances of Vedic language, the actual import of the hymn, and the overall concept of creation have been commendably unfolded by him in this publication. This interpretation, which is quite novel, tries to explain the "mystery" of the creation of the universe is as simple a language as possible.

According to the translator, the word `Virat' refers to the primordial nature (Prakriti) out of which the universe is created. The word Purusha, occurring in the hymn, when it stands alone without any adjective, should be understood in the sense of the four-faced creator Brahma. But if it is qualified by an adjective as in "Mahantam Purusham" and "Sahasrasirsha Purushah", it refers to the Supreme Being. The act of Srishti (creation) mentioned here is not to be taken literally. It is a "mental act" involving deep meditation. Likewise, the word "Yajna" (sacrifice) also is a "mental act". It should not be taken as involving the sacrifice of any animal, as is generally understood. The Rishi who "saw" this hymn is Narayana. The word "Narayana" denotes the Supreme Being also, but one should distinguish the seer Narayana from God Narayana. Verse 16, which says, "I know this Supreme Person... " is in support of this view.

These are some of the highlights of the present exposition, which make the approach to the study of this ancient and important Sukta, fresh and "new". There are many such explanations that make the study of this work a rewarding experience. We congratulate the learned translator for this memorable presentation.

An Introduction to the Purusha Sukta

Where is the Purusha Suktam in the Vedas? An overview of

Hindu religious sources are classified as Sruti or Smrti. Sruti -- that which is heard -- is of the nature of divine revelation. We believe that the Vedas, hymns composed by seers and sages beginning as best as we can date them in 3000 BC, were sung under divine inspiration. This is why they are Sruti. These sages "heard" them as the voice of the Divine.

Only two bodies of hymns are recognized as divinely composed. One is the Vedas, and the other, the Thiruvaaymozhi of Kaari Maaran Sadagopan, or Sri Nammaazhvaar, which are recognized as equivalent to the 4 Vedas in the Ubhaya Vedanta school, the Sri Vaishnava tradition. The six compositions of Kaliyan Neelan, or Sri Thirumangai Aazhvaar, are recognized as the 6 Vedangas.

[Note: Ubhaya Vedanta refers to the twofold Vedanta, seen through the two eyes of the Sanskrit Upanishads and the Tamil Divya Prabandham. They are of paramount and equal authority to Sri Vaishnavas.]

Smrti is that which is remembered and includes a large part of the commentary of the Vedas, different Puranas, epics, and other sources.

The Purusha Suktam is one of the Pancha Suktams of the Sri Vaishnava sampradaya or tradition. The other four are the Narayana Suktam, Sri Suktam, Bhu Suktam, and the Nila Suktam.

The Purusha Suktam is seen earliest in the Rg Veda, as the 90th Suktam of its 10th mandalam, with 16 mantrams. Later, it is seen in the Vajasaneyi Samhita of the Shukla Yajur Vedam, the Taittriya Aranyaka of the Krishna Yajur Vedam, the Sama Veda, and the Atharvana Veda, with some modifications and redactions.

In South India, the Purusha Suktam, Vishnu Suktam, Sri Suktam, and Narayana Suktam are generally chanted together in paarayanam. The Sri Rudram, Purusha Suktam, Upanishads, the Gita, and the Vishnu Sahasra Naamam are also recommended for daily paarayanam - chanting.Purusha Sukta - Hymn of Creation

A fresh translation and commentary on this important Vedic hymn.

A NEW APPROACH TO PURUSA SUKTAM - English translation and exposition by T. Venkatacharya based on the Sanskrit commentary of Ranganatha Muni, pub. by Sanskrit Pustak Bhandar, Kolkata.

The Purusha Sukta (hymn about the Supreme Being) is also a hymn on creation. There have been several editions of this hymn, and it is widely commented and translated in several languages. This hymn is found in all the Vedas with varying number of verses. Thus in the Rigveda this hymn is in 16 verses; Sukla Yajurveda contains 16, Sama Veda seven, and Krishna Yajurveda 18. The edition dealt with here is based on Rangantha Muni's Sanskrit commentary. He lived in the 13th century and followed the Krishna Yajurveda, which has 18 verses.

In a new book by T. Venkatacharya, the author presents a new approach to the study of this important and difficult hymn. Interpretation of Vedic texts requires a sound traditional background and thorough acquaintance with Vedic grammar. Some of the expressions are archaic and figurative or secondary in import. They should not be understood in the literal sense.

Interpretation

T. Venkatacharya, the expositor and translator of this hymn, combines in himself these qualifications in a full measure. The subtle nuances of Vedic language, the actual import of the hymn, and the overall concept of creation have been commendably unfolded by him in this publication. This interpretation, which is quite novel, tries to explain the "mystery" of the creation of the universe is as simple a language as possible.

According to the translator, the word `Virat' refers to the primordial nature (Prakriti) out of which the universe is created. The word Purusha, occurring in the hymn, when it stands alone without any adjective, should be understood in the sense of the four-faced creator Brahma. But if it is qualified by an adjective as in "Mahantam Purusham" and "Sahasrasirsha Purushah", it refers to the Supreme Being. The act of Srishti (creation) mentioned here is not to be taken literally. It is a "mental act" involving deep meditation. Likewise, the word "Yajna" (sacrifice) also is a "mental act". It should not be taken as involving the sacrifice of any animal, as is generally understood. The Rishi who "saw" this hymn is Narayana. The word "Narayana" denotes the Supreme Being also, but one should distinguish the seer Narayana from God Narayana. Verse 16, which says, "I know this Supreme Person... " is in support of this view.

These are some of the highlights of the present exposition, which make the approach to the study of this ancient and important Sukta, fresh and "new". There are many such explanations that make the study of this work a rewarding experience. We congratulate the learned translator for this memorable presentation.

An Introduction to the Purusha Sukta

Where is the Purusha Suktam in the Vedas? An overview of

Hindu religious sources are classified as Sruti or Smrti. Sruti -- that which is heard -- is of the nature of divine revelation. We believe that the Vedas, hymns composed by seers and sages beginning as best as we can date them in 3000 BC, were sung under divine inspiration. This is why they are Sruti. These sages "heard" them as the voice of the Divine.

Only two bodies of hymns are recognized as divinely composed. One is the Vedas, and the other, the Thiruvaaymozhi of Kaari Maaran Sadagopan, or Sri Nammaazhvaar, which are recognized as equivalent to the 4 Vedas in the Ubhaya Vedanta school, the Sri Vaishnava tradition. The six compositions of Kaliyan Neelan, or Sri Thirumangai Aazhvaar, are recognized as the 6 Vedangas.

[Note: Ubhaya Vedanta refers to the twofold Vedanta, seen through the two eyes of the Sanskrit Upanishads and the Tamil Divya Prabandham. They are of paramount and equal authority to Sri Vaishnavas.]

Smrti is that which is remembered and includes a large part of the commentary of the Vedas, different Puranas, epics, and other sources.

The Purusha Suktam is one of the Pancha Suktams of the Sri Vaishnava sampradaya or tradition. The other four are the Narayana Suktam, Sri Suktam, Bhu Suktam, and the Nila Suktam.

The Purusha Suktam is seen earliest in the Rg Veda, as the 90th Suktam of its 10th mandalam, with 16 mantrams. Later, it is seen in the Vajasaneyi Samhita of the Shukla Yajur Vedam, the Taittriya Aranyaka of the Krishna Yajur Vedam, the Sama Veda, and the Atharvana Veda, with some modifications and redactions.

In South India, the Purusha Suktam, Vishnu Suktam, Sri Suktam, and Narayana Suktam are generally chanted together in paarayanam. The Sri Rudram, Purusha Suktam, Upanishads, the Gita, and the Vishnu Sahasra Naamam are also recommended for daily paarayanam - chanting.

Since the Purusha Suktam is seen in all Vedas, it is cited as the essence of all Srutis by Srila Veda Vyasa in the Mahabharata. Saunaka, Apastamba, and Bodhayana have also written concerning the use of the Purusha Suktam.

What does the Purusha Suktam talk about?

The Purusha in the title of the Purusha Sukta refers to the Parama Purusha, Purushottama, Narayana, in his form as the Virat Purusha. He was the source of all creation. It describes this form of his, as having countless heads, eyes, legs, manifested everywhere, and beyond the scope of any limited method of comprehension. All creation is but a fourth part of him. The rest is unmanifested.

Purusha as Brahma remained inactive, and Aniruddha Narayana, one of the four aspects of Narayana in the first tier at the base of the Vishaaka Yoopa, asked him ``Why do you do nothing?'' ``Because of not knowing,'' Brahma replied. ``Perform a yajna. Your senses, the devas, shall be the ritviks. Your body shall be the havis. Your heart, the altar. And I shall be he who enjoys the havis -- the offering. From your body sacrificed, shall you create bodies for all living creatures, as you have done in kalpas before this.'' Thus says the sakalya brahmana.

This yajna was called "sarvahut'', the offering of all. The act of creation itself grew out of yajna, the rite of sacrifice. Who was worshipped at this sacrifice? It was the Purusha. Who performed it? Brahma, the creative aspect of the Purusha. Who were the ritvik priests? The devas, who are the Purusha's senses. Who was tied as the beast of the sacrifice? Brahma, again. What was barhis, the altar of the sacrifice? All of nature. Who was the fire? The Purusha's heart. What was sacrificed? Again, the Purusha himself, his great body that contained all of creation.

In a way, this is a message of love, that the Purusha would consume himself in the fire of creation, to create all the worlds. From this sacrifice did all of creation emanate. This is central to the message of the Purusha Sukta.

vedAhametam purusham mahAntam

Aditya varNam tamasaH parastAt

tam evam vidvAn amRta iha bhavati

na anyaH panthA vidyate 'yanaaya

This great Purusha, brilliant as the sun, who

is beyond all darkness, I know him in my

heart. Who knows the Purusha thus,

attains immortality in this very birth.

I know of no other way to salvation.

The Purusha Sooktam closes, as it began, with that unique and wonderful invocation to peace. In peace all begins, and in peace all ends. All we work for is so peace may flourish.

[Note: The following is not part of the Purusha Sukta proper. However, it is often chanted at the end and is found in many printed editions.]

tacchamyo-rAvrNeemahe

gAtum yagnyAya

gAtum yagnyapataye

daivee: svastirastu na:

svasti mAnushebhya:

oordhvam jigAtu bheSHajam

sham no astu dvipade

sham chatushpade

om shAnti: shAnti: shAnti:

Sorrows that are, and sorrows to be

We seek that which grants us

Peace from these

May the rite flourish,

And those who keep it.

The grace of the gods

Be with all mankind.

May the earth be covered

With growing green

And good come to us

From all creation

From beings that go

On two feet and four.

May the three-fold peace

Embrace the Land.

Purusha Sukta

Terjemahan dan komentar segar tentang nyanyian Veda yang penting ini.

PENDEKATAN BARU UNTUK PURUSA SUKTAM - Terjemahan dan eksposisi bahasa Inggris oleh T. Venkatacharya berdasarkan komentar dalam bahasa Sanskerta dari Ranganatha Muni, pub. oleh Sanskrit Pustak Bhandar, Kolkata.

Purusha Sukta (nyanyian tentang Yang Mahatinggi) juga merupakan nyanyian tentang penciptaan. Ada beberapa edisi nyanyian pujian ini, dan banyak dikomentari dan diterjemahkan dalam beberapa bahasa. Nyanyian ini ditemukan di semua Veda dengan jumlah ayat yang bervariasi. Dengan demikian dalam Rigveda nyanyian ini dalam 16 ayat; Sukla Yajurveda berisi 16, Sama Veda tujuh, dan Krishna Yajurveda 18. Edisi yang dibahas di sini didasarkan pada komentar Sanskerta Rangantha Muni. Dia hidup di abad ke-13 dan mengikuti Krishna Yajurveda, yang memiliki 18 ayat.

Dalam sebuah buku baru karya T. Venkatacharya, penulis menyajikan pendekatan baru untuk mempelajari nyanyian rohani yang penting dan sulit ini. Penafsiran teks-teks Veda membutuhkan latar belakang tradisional yang baik dan kenalan menyeluruh dengan tata bahasa Veda. Beberapa ekspresi bersifat kuno dan figuratif atau sekunder dalam impor. Mereka seharusnya tidak dipahami dalam arti literal.

Penafsiran

T. Venkatacharya, ekspositor dan penerjemah nyanyian pujian ini, menggabungkan dirinya dalam kualifikasi ini secara penuh. Nuansa halus bahasa Veda, impor nyanyian rohani yang sebenarnya, dan konsep penciptaan secara keseluruhan telah dipuji olehnya dalam publikasi ini. Penafsiran ini, yang cukup baru, mencoba menjelaskan "misteri" penciptaan alam semesta sesederhana mungkin.

Menurut penerjemah, kata `Virat 'mengacu pada sifat primordial (Prakriti) yang darinya alam semesta diciptakan. Kata Purusha, yang muncul dalam nyanyian pujian, ketika ia berdiri sendiri tanpa kata sifat, harus dipahami dalam pengertian pencipta berwajah empat, Brahma. Tetapi jika itu memenuhi syarat oleh kata sifat seperti dalam "Mahantam Purusham" dan "Sahasrasirsha Purushah", itu merujuk pada Yang Mahatinggi. Tindakan Srishti (ciptaan) yang disebutkan di sini tidak dapat dianggap secara harfiah. Ini adalah "tindakan mental" yang melibatkan meditasi mendalam. Demikian juga, kata "Yajna" (pengorbanan) juga merupakan "tindakan mental". Seharusnya tidak dianggap sebagai pengorbanan hewan apa pun, seperti yang dipahami secara umum. Rishi yang "melihat" nyanyian ini adalah Narayana. Kata "Narayana" menunjukkan Makhluk Tertinggi juga, tetapi orang harus membedakan peramal Narayana dari Dewa Narayana. Ayat 16, yang mengatakan, "Saya tahu Pribadi Tertinggi ini ..." mendukung pandangan ini.

Ini adalah beberapa highlights dari eksposisi ini, yang membuat pendekatan untuk mempelajari Sukta kuno dan penting ini, segar dan "baru". Ada banyak penjelasan yang membuat studi tentang karya ini menjadi pengalaman yang bermanfaat. Kami mengucapkan selamat kepada penerjemah terpelajar untuk presentasi yang mengesankan ini.

Pengantar Purusha Sukta

Di mana Purusha Suktam dalam Veda? Ikhtisar

Sumber agama Hindu diklasifikasikan sebagai Sruti atau Smrti. Sruti - apa yang didengar - adalah sifat wahyu ilahi. Kami percaya bahwa kitab-kitab Veda, nyanyian pujian yang disusun oleh para peramal dan orang bijak yang dimulai dengan cara terbaik yang dapat kita kencani pada 3000 SM, dinyanyikan di bawah ilham ilahi. Inilah sebabnya mereka adalah Sruti. Orang bijak ini "mendengar" mereka sebagai suara Tuhan.

Hanya dua tubuh nyanyian pujian yang diakui sebagai komposisi ilahi. Yang satu adalah Veda, dan yang lainnya, Thiruvaaymozhi dari Kaari Maaran Sadagopan, atau Sri Nammaazhvaar, yang diakui setara dengan 4 Veda di sekolah Vedanta Ubhaya, tradisi Sri Vaishnava. Enam komposisi Kaliyan Neelan, atau Sri Thirumangai Aazhvaar, diakui sebagai 6 Vedangas.

[Catatan: Ubhaya Vedanta mengacu pada dua kali lipat Vedanta, dilihat melalui dua mata bahasa Sansekerta Upanishad dan Tamil Divya Prabandham. Mereka memiliki otoritas tertinggi dan setara dengan Sri Vaishnava.]

Smrti adalah yang diingat dan mencakup sebagian besar komentar Veda, berbagai Purana, epos, dan sumber-sumber lain.

Purusha Suktam adalah salah satu Suktam Pancha dari Sri Vaishnava sampradaya atau tradisi. Empat lainnya adalah Narayana Suktam, Sri Suktam, Bhu Suktam, dan Nila Suktam.

Purusha Suktam terlihat paling awal di Rg Veda, sebagai Suktam ke-90 dari mandalam ke-10, dengan 16 mantra. Kemudian, hal ini terlihat dalam Vajasaneyi Samhita dari Shukla Yajur Vedam, Taittriya Aranyaka dari Krishna Yajur Vedam, Sama Veda, dan Atharvana Veda, dengan beberapa modifikasi dan redaksi.

Di India Selatan, Purusha Suktam, Wisnu Suktam, Sri Suktam, dan Narayana Suktam umumnya dinyanyikan bersama di paarayanam. Sri Rudram, Purusha Suktam, Upanishad, Gita, dan Wisnu Sahasra Naamam juga direkomendasikan untuk nyanyian paarayanam setiap hari.

Karena Purusha Suktam terlihat di semua Veda, ia disebut sebagai esensi dari semua Srutis oleh Srila Veda Vyasa di Mahabharata. Saunaka, Apastamba, dan Bodhayana juga menulis tentang penggunaan Purusha Suktam.

Apa yang Purusha Suktam bicarakan?

Purusha dalam judul Purusha Sukta merujuk pada Parama Purusha, Purushottama, Narayana, dalam bentuknya sebagai Purusha Virat. Dia adalah sumber dari semua ciptaan. Ini menggambarkan wujudnya, seperti memiliki kepala, mata, kaki, yang tak terhitung jumlahnya, yang dimanifestasikan di mana-mana, dan di luar jangkauan metode pemahaman terbatas apa pun. Semua ciptaan hanyalah bagian keempat dari dirinya. Sisanya tidak terwujud.

Purusha sebagai Brahma tetap tidak aktif, dan Aniruddha Narayana, salah satu dari empat aspek Narayana di tingkat pertama di pangkalan Vishaaka Yoopa, bertanya kepadanya “Mengapa kamu tidak melakukan apa-apa?” ​​“Karena tidak tahu,” Brahma menjawab. `` Lakukan yajna. Indera Anda, para deva, akan menjadi para ritvik. Tubuhmu akan menjadi havis. Hatimu, altar. Dan aku akan menjadi orang yang menikmati havis - persembahan. Dari tubuhmu yang dikorbankan, haruskah kau membuat tubuh untuk semua makhluk hidup, seperti yang telah kau lakukan dalam kalpa sebelumnya. '' Demikian kata sakalya brahmana.

Yajna ini disebut "sarvahut '', persembahan dari semua. Tindakan penciptaan itu sendiri tumbuh dari yajna, ritual pengorbanan. Siapa yang disembah pada pengorbanan ini? Itu adalah Purusha. Siapa yang melakukannya? Brahma, aspek kreatif Purusha, siapa pendeta ritvik? Para dewa, siapa indera Purusha. Siapa yang diikat sebagai binatang pengorbanan? Brahma, sekali lagi. Apa yang barhis, altar pengorbanan? Semua alam. Siapa api? Hati Purusha. Apa yang dikorbankan? Sekali lagi, Purusha sendiri, tubuhnya yang agung yang berisi semua ciptaan.

Di satu sisi, ini adalah pesan cinta, bahwa Purusha akan mengkonsumsi dirinya sendiri dalam api penciptaan, untuk menciptakan semua dunia. Dari pengorbanan ini, semua ciptaan muncul. Ini adalah inti dari pesan Purusha Sukta.

vedAhametam purusham mahAntam

Aditya varNam tamasaH parastAt

tam evam vidvAn amRta iha bhavati

na anyaH panthA vidyate 'yanaaya

Purusha yang luar biasa ini, cemerlang seperti matahari, siapa

berada di luar semua kegelapan, saya kenal dia di saya

jantung. Siapa yang tahu Purusha demikian,

mencapai keabadian dalam kelahiran ini.

Saya tahu tidak ada cara lain untuk keselamatan.

Purusha Sooktam ditutup, seperti yang dimulai, dengan permohonan perdamaian yang unik dan indah itu. Dalam damai semua dimulai, dan dalam damai semua berakhir. Semua yang kami bekerja adalah agar perdamaian dapat berkembang.

[Catatan: Berikut ini bukan bagian dari Purusha Sukta yang tepat. Namun, sering diucapkan di akhir dan ditemukan di banyak edisi cetak.]

tacchamyo-rAvrNeemahe

Terima kasih yagnyAya

Terima kasih yagnyapataye

daivee: svastirastu na:

svasti mushushebhya:

oordhvam jigAtu bheSHajam

sham no astu dvipade

sham chatushpade

om shAnti: shAnti: shAnti:

Kesedihan itu, dan kesedihan menjadi

Kami mencari apa yang memberi kami

Damai dari ini

Semoga ritus itu berkembang,

Dan mereka yang menyimpannya.

Rahmat para dewa

Bersama dengan seluruh umat manusia.

Semoga bumi tertutup

Dengan tumbuh hijau

Dan baik datang kepada kita

Dari semua ciptaan

Dari makhluk yang pergi

Dengan dua kaki empat.

Semoga perdamaian tiga kali lipat

Merangkul Tanah.

புருஷா சுக்தா - படைப்பின் பாடல்

இந்த முக்கியமான வேத பாடலுக்கான புதிய மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் வர்ணனை.

புருசா சுக்தத்திற்கு ஒரு புதிய அணுகுமுறை - ரங்கநாத முனி, பப் சமஸ்கிருத வர்ணனையின் அடிப்படையில் டி.வெங்கடச்சார்யாவின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் வெளிப்பாடு. வழங்கியவர் சமஸ்கிருத புஸ்டக் பண்டர், கொல்கத்தா.

புருஷா சூக்தா (உயர்ந்த மனிதனைப் பற்றிய பாடல்) படைப்பைப் பற்றிய ஒரு பாடலாகும். இந்த பாடலின் பல பதிப்புகள் வந்துள்ளன, மேலும் இது பரவலாக கருத்து தெரிவிக்கப்பட்டு பல மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. இந்த பாடல் அனைத்து வேதங்களிலும் மாறுபட்ட வசனங்களைக் கொண்டுள்ளது. இவ்வாறு ரிக்வேதத்தில் இந்த பாடல் 16 வசனங்களில் உள்ளது; சுக்லா யஜுர்வேதத்தில் 16, சாம வேதம் ஏழு, மற்றும் கிருஷ்ணா யஜுர்வேதம் 18 ஆகியவை உள்ளன. இங்கு கையாளப்பட்ட பதிப்பு ரங்கந்த முனியின் சமஸ்கிருத வர்ணனையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. 13 ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த அவர், 18 வசனங்களைக் கொண்ட கிருஷ்ணா யஜுர்வேதத்தைப் பின்பற்றினார்.

டி.வெங்கடாச்சார்யாவின் புதிய புத்தகத்தில், இந்த முக்கியமான மற்றும் கடினமான பாடலைப் படிப்பதற்கான புதிய அணுகுமுறையை ஆசிரியர் முன்வைக்கிறார். வேத நூல்களின் விளக்கத்திற்கு ஒரு பாரம்பரிய பாரம்பரிய பின்னணி மற்றும் வேத இலக்கணத்துடன் முழுமையான அறிமுகம் தேவை. சில வெளிப்பாடுகள் தொன்மையான மற்றும் அடையாள அல்லது இறக்குமதியில் இரண்டாம் நிலை. அவற்றை நேரடி அர்த்தத்தில் புரிந்து கொள்ளக்கூடாது.

விளக்கம்

இந்த பாடலின் வெளிப்பாட்டாளரும் மொழிபெயர்ப்பாளருமான டி.வெங்கடச்சார்யா இந்த தகுதிகளை ஒரு முழு அளவிலேயே தன்னுடன் இணைத்துக் கொள்கிறார். வேத மொழியின் நுட்பமான நுணுக்கங்கள், துதிப்பாடலின் உண்மையான இறக்குமதி மற்றும் படைப்பின் ஒட்டுமொத்த கருத்து ஆகியவை இந்த வெளியீட்டில் அவர் பாராட்டத்தக்க வகையில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. மிகவும் புதுமையான இந்த விளக்கம், பிரபஞ்சத்தின் உருவாக்கத்தின் "மர்மத்தை" முடிந்தவரை எளிமையான மொழியாக விளக்க முயற்சிக்கிறது.

மொழிபெயர்ப்பாளரின் கூற்றுப்படி, `விராட் 'என்ற சொல் பிரபஞ்சம் உருவாக்கப்பட்ட ஆதிகால இயல்பை (பிரகிருதி) குறிக்கிறது. துதிப்பாடலில் நிகழும் புருஷா என்ற சொல், எந்த வினையெச்சமும் இல்லாமல் தனியாக நிற்கும்போது, ​​நான்கு முகம் படைத்த பிரம்மா என்ற பொருளில் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஆனால் அது "மகாந்தம் புருஷம்" மற்றும் "சஹஸ்ரசிர்ஷா புருஷா" போன்ற ஒரு பெயரடை மூலம் தகுதி பெற்றால், அது உயர்ந்த மனிதனைக் குறிக்கிறது. இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ள கிருஷ்டியின் (படைப்பு) செயலை உண்மையில் எடுத்துக்கொள்ள முடியாது. இது ஆழ்ந்த தியானம் சம்பந்தப்பட்ட "மன செயல்" ஆகும். அதேபோல், "யஜ்ஞம்" (தியாகம்) என்ற வார்த்தையும் ஒரு "மன செயல்" ஆகும். பொதுவாக புரிந்து கொள்ளப்படுவது போல, எந்த மிருகத்தின் பலியையும் உள்ளடக்கியது என்று கருதக்கூடாது. இந்த பாடலை "பார்த்த" ரிஷி நாராயணர். "நாராயணன்" என்ற சொல் உச்சநிலையையும் குறிக்கிறது, ஆனால் நாராயணர் என்ற நாராயணனை கடவுள் நாராயணரிடமிருந்து வேறுபடுத்த வேண்டும். 16 வது வசனம், "இந்த உயர்ந்த நபரை நான் அறிவேன் ..." என்று கூறுகிறது, இந்த பார்வைக்கு ஆதரவாக உள்ளது.

இந்த பண்டைய மற்றும் முக்கியமான சுக்தா, புதிய மற்றும் "புதிய" ஆய்வுக்கான அணுகுமுறையை உருவாக்கும் தற்போதைய வெளிப்பாட்டின் சில சிறப்பம்சங்கள் இவை. இதுபோன்ற பல விளக்கங்கள் இந்த படைப்பைப் படிப்பதை பலனளிக்கும் அனுபவமாக ஆக்குகின்றன. இந்த மறக்கமுடியாத விளக்கக்காட்சிக்கு கற்ற மொழிபெயர்ப்பாளரை வாழ்த்துகிறோம்.

புருஷா சுக்தாவுக்கு ஒரு அறிமுகம்

வேதங்களில் புருஷ சூதம் எங்கே? ஒரு கண்ணோட்டம்

இந்து மத ஆதாரங்கள் ஸ்ருதி அல்லது ஸ்மிருதி என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. ஸ்ருதி - கேட்கப்படுவது - தெய்வீக வெளிப்பாட்டின் இயல்பு. கிமு 3000 இல் நாம் தேதியிட முடிந்தவரை சிறப்பாகத் தொடங்கும் வேதங்கள், சீர்கள் மற்றும் முனிவர்களால் இயற்றப்பட்ட பாடல்கள் தெய்வீக உத்வேகத்தின் கீழ் பாடப்பட்டன என்று நாங்கள் நம்புகிறோம். இதனால்தான் அவர்கள் ஸ்ருதி. இந்த முனிவர்கள் தெய்வீகத்தின் குரலாக அவற்றை "கேட்டார்கள்".

துதிப்பாடல்களின் இரண்டு உடல்கள் மட்டுமே தெய்வீகமாக இயற்றப்பட்டவை என அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன. ஒன்று வேதங்கள், மற்றொன்று, காரி மாரன் சதகோபனின் திருவாய்மோஜி, அல்லது ஸ்ரீ நம்மஜ்வார், இது உபய வேதாந்த பள்ளியில் உள்ள 4 வேதங்களுக்கு சமமானதாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது, ஸ்ரீ வைணவ பாரம்பரியம். கலியன் நீலன் அல்லது ஸ்ரீ திருமங்கை ஆஸ்வாரின் ஆறு பாடல்களும் 6 வேதங்களாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன.

[குறிப்பு: உபய வேதாந்தம் என்பது சமஸ்கிருத உபநிஷத்துகள் மற்றும் தமிழ் திவ்ய பிரபந்தம் ஆகிய இரு கண்களின் வழியாகக் காணப்படும் இரு மடங்கு வேதாந்தத்தைக் குறிக்கிறது. அவை ஸ்ரீ வைணவர்களுக்கு மிக உயர்ந்த மற்றும் சமமான அதிகாரம் கொண்டவை.]

ஸ்மிருதி என்பது வேதங்கள், வெவ்வேறு புராணங்கள், காவியங்கள் மற்றும் பிற ஆதாரங்களின் வர்ணனையின் பெரும்பகுதியை உள்ளடக்கியது.

புருஷா சூதம் என்பது ஸ்ரீ வைணவ சம்பிரதாயத்தின் அல்லது பாரம்பரியத்தின் பஞ்ச சூத்திரங்களில் ஒன்றாகும். மற்ற நான்கு நாராயண சுகதம், ஸ்ரீ சுகதம், பூ சுகதம், நில நில சுகம்.

புருஷா சூதம் அதன் 10 வது மண்டலத்தின் 90 வது சுகமாக 16 மந்திரங்களுடன் ஆர்.ஜி.வேதத்தில் ஆரம்பத்தில் காணப்படுகிறது. பின்னர், இது சுக்லா யஜூர் வேதத்தின் வஜசனேய் சம்ஹிதா, கிருஷ்ணா யஜூர் வேதத்தின் தைத்ரிய ஆரண்யகா, சாம வேதம் மற்றும் அதர்வண வேதம் ஆகியவற்றில் சில மாற்றங்கள் மற்றும் திருத்தங்களுடன் காணப்படுகிறது.

தென்னிந்தியாவில், புருஷா சுகதம், விஷ்ணு சுகதம், ஸ்ரீ சுகதம், நாராயண சுகதம் ஆகியவை பொதுவாக பராயணத்தில் ஒன்றாக முழக்கமிடப்படுகின்றன. ஸ்ரீ ருத்ரம், புருஷா சுகதம், உபநிஷத், கீதை, மற்றும் விஷ்ணு சஹஸ்ரா நாமம் ஆகியவையும் தினசரி பரயனம் - கோஷமிடுவதற்கு பரிந்துரைக்கப்படுகின்றன.

புருஷ சூதம் அனைத்து வேதங்களிலும் காணப்படுவதால், மகாபாரதத்தில் ஸ்ரீல வேத வியாசரால் அனைத்து ஸ்ருதிகளின் சாராம்சமாக இது குறிப்பிடப்படுகிறது. புருஷா சுகத்தின் பயன்பாடு குறித்து ச un னகா, அபஸ்தம்பா, மற்றும் போத்யானா ஆகியவையும் எழுதியுள்ளன.

புருஷா சுகதம் எதைப் பற்றி பேசுகிறார்?

புருஷா சூக்த என்ற தலைப்பில் உள்ள புருஷர், பரம புருஷா, புருஷோத்தமா, நாராயணா, அவரது வடிவத்தில் விராட் புருஷா என்று குறிப்பிடுகிறார். எல்லா படைப்புகளுக்கும் அவர்தான் ஆதாரமாக இருந்தார். இது அவரது இந்த வடிவத்தை விவரிக்கிறது, எண்ணற்ற தலைகள், கண்கள், கால்கள், எல்லா இடங்களிலும் வெளிப்படுகிறது, மற்றும் எந்தவொரு வரையறுக்கப்பட்ட புரிந்துகொள்ளும் முறையின் எல்லைக்கு அப்பாற்பட்டது. எல்லா படைப்புகளும் அவனுக்கு நான்காவது பகுதி மட்டுமே. மீதமுள்ளவை வெளிப்படுத்தப்படவில்லை.

பிரம்மாவாக புருஷா செயலற்ற நிலையில் இருந்தார், விஷாகா யூபாவின் அடிவாரத்தில் முதல் அடுக்கில் நாராயணனின் நான்கு அம்சங்களில் ஒன்றான அனிருத்த நாராயணா அவரிடம், `` நீங்கள் ஏன் எதுவும் செய்யவில்லை? '' என்று கேட்டார். '' தெரியாததால், '' பிரம்மா பதிலளித்தார். `` ஒரு யஜ்ஞம் செய்யுங்கள். உங்கள் புலன்கள், தேவர்கள், சடங்குகளாக இருப்பார்கள். உங்கள் உடல் ஹவிஸாக இருக்கும். உங்கள் இதயம், பலிபீடம். நான் ஹவிஸை அனுபவிப்பவன் - பிரசாதம். இதற்கு முன் கல்பங்களில் செய்ததைப் போல, உங்கள் உடலில் இருந்து, எல்லா உயிரினங்களுக்கும் உடல்களை உருவாக்குவீர்களா? '' இவ்வாறு சாகல்ய பிராமணர் கூறுகிறார்.

இந்த யஜ்ஞத்தை "சர்வஹுத்" என்று அழைத்தனர், அனைவருக்கும் பிரசாதம். படைப்பின் செயல் தானே யஜ்ஞத்திலிருந்து, தியாகத்தின் சடங்காக வளர்ந்தது. இந்த தியாகத்தில் யார் வழிபடப்பட்டது? இது புருஷா. யார் அதைச் செய்தார்கள்? பிரம்மா, படைப்பு அம்சம் புருஷாவின். யார் ரித்விக் பாதிரியார்கள்? தேவர்கள், புருஷனின் புலன்கள் யார்? தியாகத்தின் மிருகமாக யார் கட்டப்பட்டார்கள்? பிரம்மா, மீண்டும். தியாகத்தின் பலிபீடமான பாரிஸ் என்றால் என்ன? இயற்கையெல்லாம். யார்? நெருப்பு? புருஷாவின் இதயம். என்ன தியாகம் செய்யப்பட்டது? மீண்டும், புருஷரே, படைப்பு அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய அவரது பெரிய உடல்.

ஒரு வகையில், இது அன்பின் செய்தி, புருஷர் படைப்பின் நெருப்பில் தன்னை உட்கொள்வார், எல்லா உலகங்களையும் உருவாக்க வேண்டும். இந்த தியாகத்திலிருந்து படைப்பு அனைத்தும் வெளிப்பட்டன. இது புருஷா சுக்தாவின் செய்திக்கு மையமானது.

vedAhametam purusham mahAntam

ஆதித்யா வர்நாம் தமாசா எச் பரஸ்டாட்

tam evam vidvAn amRta iha bhavati

na anyaH panthA vidyate 'yanaaya

இந்த பெரிய புருஷா, சூரியனைப் போல புத்திசாலி, யார்

எல்லா இருட்டிற்கும் அப்பாற்பட்டது, நான் அவரை என் மீது அறிவேன்

இதயம். இவ்வாறு புருஷனை யார் அறிவார்கள்,

இந்த பிறப்பிலேயே அழியாத தன்மையை அடைகிறது.

இரட்சிப்பின் வேறு வழி எனக்குத் தெரியாது.

புருஷா சூகம் தொடங்கியவுடன், அமைதிக்கான தனித்துவமான மற்றும் அற்புதமான அழைப்போடு மூடுகிறது. நிம்மதியாக எல்லாம் தொடங்குகிறது, சமாதானத்தில் எல்லாமே முடிகிறது. நாங்கள் உழைப்பதெல்லாம் சமாதானம் செழிக்கக்கூடும்.

[குறிப்பு: பின்வருபவை புருஷா சூக்தாவின் சரியான பகுதியாக இல்லை. இருப்பினும், இது பெரும்பாலும் முடிவில் உச்சரிக்கப்படுகிறது மற்றும் பல அச்சிடப்பட்ட பதிப்புகளில் காணப்படுகிறது.]

tacchamyo-rAvrNeemahe

gAtum yagnyAya

gAtum yagnyapataye

daivee: svastirastu na:

svasti mAnushebhya:

oordhvam jigAtu bheSHajam

sham no astu dvipade

ஷாம் சதுஷ்பேட்

om shAnti: shAnti: shAnti:

இருக்கும் துக்கங்களும், இருக்க வேண்டிய துக்கங்களும்

எங்களுக்கு வழங்குவதை நாங்கள் நாடுகிறோம்

இவற்றிலிருந்து அமைதி

சடங்கு செழிக்கட்டும்,

மற்றும் அதை வைத்திருப்பவர்கள்.

தெய்வங்களின் அருள்

எல்லா மனிதர்களுடனும் இருங்கள்.

பூமி மூடப்படட்டும்

வளர்ந்து வரும் பச்சைடன்

நல்லது எங்களுக்கு வாருங்கள்

எல்லா படைப்புகளிலிருந்தும்

செல்லும் மனிதர்களிடமிருந்து

இரண்டு கால்களிலும் நான்கு.

மூன்று மடங்கு அமைதி கிடைக்கட்டும்

நிலத்தைத் தழுவுங்கள்.